Hayvan denilen
İnsanların bir üst varlığına sahip olmanın dayanılmaz hafifliği içindeyim
Zira, benim insanlardan soğumak ve uzak durmak için yeterli bahanem var
Daha fazlasına lüzum yok
İnsan olmaktan ve kalmaktan neden bu kadar korkuyorsunuz
İnsan ısırmaz ki
Âdem bile elmayı
Henüz insanlaşmadan yediği halde
Dişlerinin arasında çiğneyip
Bir yanım oldukça yaralı
Bir yanım sağlam, kararlı
Bir yanım geçit vermez kimseye
Diğer yanım yol geçen hanı
İnsan yanımı özledim
Siz benden günahlarımı çalalı beri
Tanrının bile melek olarak yaratmadığı şu alemde
Bir çift yorgun kanatlara mahkûm ettiniz beni
Kaçıp saklandığım gece
Ve örtündüğüm yalnızlık
Nereden bilsin ki
Koynumda kaç yıldız emzirdiğimi
Dölü bir kez bile
Ve bir gün
Öyle biri düşer ki yüreğinizin ucundan
İnci'sini yitirmiş bir istiridye gibi
Aranıp durmak
Verilen her kararı insan tek başına almış gibi görünse de aslında diğer insanlar kişinin bu kararı almasına farkında olmadan çanak tutmuştur.
Yani, biri cesaret gösterip eyleme dökmüştür olayı, diğeri eylemsiz kalarak harekete geçenin tavrına hiçbir tavır göstermeyerek, bu kararın temellerini birlikte atmış olur.
Biri daha gürültülü, diğeri daha sessiz sedasız terk etmiştir olay mahallini aslında.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!