Özlem Saba Şiirleri - Şair Özlem Saba

Soğuk değil hüznün kesiyor gülüşünü çiçeğim
Kurtar ellerini geçmişinden
Vedalaş

Boşuna yaşanmadı onca acı

her doğru eylem,
beraberinde bir vazgeçiş gerektirirmiş.
eğer özgürlüğümün engeli sensen aklım,
senden de vazgeçiyorum...

...hiç kimse, ilk önce kendi özgürlüğünü gözetmeden,
size özgürlüğünüzü geri vermez

Özlem SABA

Meğer özlemek aşkın diğer adıymış
Hiç bitmeyecek sandığın bir masalın külleriyle ısınmak

Meğer her şeye rağmen onu affedecek bir neden aramanın
Ve her şeyiyle onu sevecek bir neden bulmanın adıymış özlemek

Bazen gitmek gerekir her yerden
...
Özlemek bana aitti
Benim adım Özlem'di
Ama siz insanlar onu da aldınız elimden
Özleyemez oldum hiçbirinizi

Bi'yerlere yetişmeye çalışır gibi
Bi'yerlerden kaçar gibi
Önümde rüzgâr
Arkamda güneş
Bazen gölgemi yakalıyor
Bazen de bulutlara karışıyorum

Buğulu gözlerle bakardım dünyaya
Nedense küçücük şeyler hep aklımda

Seni mutsuz eden dünya malında
Aklım olmadı ki, söyleyeyim sana

ÖZLEM SABA İLE İÇ SES , RUHSAL YOLCULUKLAR

Hiçbir şey yapmamak da çok şey yapmakmış meğer
Hem de kendin için

Taş gibi yerinde ağır

Biraz Hüzzam, Biraz Saba makamında bu sabah yüreğim sanki

Kaybetmiş, yenik bir Kadından daha acınası, daha korkulası yokmuş meğer ki

Belki de daha güzeli

Neden var bu pencereler
Çünkü pencereler
Hayata bakar

Hayat da size bakar
Baktığınız yerden