Siz hiç ahlaklı bir köpek gördünüz mü?
Ya da ahlaksız bir kuş?
Ben de sadece benim işte.
Sizin düşündüğünüz hiç kimse…
Sıkıldım üzerime giydirilen çuvallardan...
Utanmam yok benim.
at kestaneleri gibiydi.
canıma batıyordu varlığı
ama ben yine de
derinlerde bir yerlerde
yemişler düşlemiştim türlü türlü.
Bir gün bende öleceğim.
Her fani gibi...
Size onlardan başka şeyler anlatamayacağım ben de.
Mirasım benden önceki ölümlülerden farklı olmayacak.
Tanrı'nın benden müsaade almadan yüreğime indirdiği sevgiden başka.
Yarim benim!
Güzel gözlüm;
Bakma öyle, üşüyorum.
Oysa senle inanmıştım.
Yüreğimi ısıtmıştım.
acısını en iyi ben bilirdim,
söylenemeyenlerin.
akanların gözlerden,
batanların cana.
isyandır ,
otuz bir ekim sabahı
bir annenin,
doğum sancısına uyandı gün.
şımarık mevsimler bitmiş
bir kelebeğin kanadına dönüşmüştü uçuşan yapraklar...
Kanatların var mı ki senin?
Uçmayı düşlersin.
Göğün yedi kat üstündedir aşk,
Yetişemezsin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!