Yarim benim!
Güzel gözlüm;
Bakma öyle, üşüyorum.
Oysa senle inanmıştım.
Yüreğimi ısıtmıştım.
acısını en iyi ben bilirdim,
söylenemeyenlerin.
akanların gözlerden,
batanların cana.
isyandır ,
otuz bir ekim sabahı
bir annenin,
doğum sancısına uyandı gün.
şımarık mevsimler bitmiş
bir kelebeğin kanadına dönüşmüştü uçuşan yapraklar...
Kanatların var mı ki senin?
Uçmayı düşlersin.
Göğün yedi kat üstündedir aşk,
Yetişemezsin.
su taştığı zaman derinliği görünmez olur,
kadın ağladığında...
o yüzden sen sen ol,
sakın bir kadını ağlatma.
boğar seni hazin sularında...
Kaç bahar geçti üzerinden bilmem.
Bizler düşeli sevdaya.
Oysa biz sevdayı ilahi saymıştık cihana.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!