Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

SÖĞÜT VE ÇINAR

Bir anlatısı olmalı suların ŞIRILTININ,
Bir anlatısı olmalı yerin DÖNELTINİN,
Bir anlatısı olmalı yazılan, ŞİİRLERİN
Hayatın ve Çekilenlerin..

Şiir çam değil can, söğüt olmaktır,
Şiir sigaradan çekip, salmaktır.
Şiir daralınca nefes almaktır.
Şiir göz den gönle akıp dalmaktır.

Birikirse koca çamı devirir,

Gün doğmaz gecelerime günlerim tatsız
Beni böyle ıssız, çaresiz, beni böyle yalnız,
Ömrümü tüketip beni benden alıp bağsız,
Yıkıp dört duvarımı umarsız gittikten sonra..

Bir can, bir cana yapar mı bunu kalpsiz, dinsiz, imansız,.

SONRA

İster Kudüs, ister Mekke'ye varsan,
Hükmü yoktur bir dem gönül yıkarsan,
Neye yarar tamir etmeye kalksan,
İş işten bir kere, geçtikten sonra,

SONRADAN GÖRMÜŞ

Arz da iken, burnu arşlara değmiş,
Eskaza meyvenin rengi kızarmış,
Ne oldum delisi şavlısı kaymış,
Sonradan görmüş de, hemi edepsiz,

Kıyılarım vardı bir uçtan uca,
Enginlere daldım, dilim de dua,
Kendin tekledin beni boş beklettin..
Gayri kalbim seni dinlemem artık,

Arzueylerim, yari boşuna  çaba,

Şöyle demişlerdi, henüz daha erken..
Aradığın mutluluk
Seni bekliyor ilerde bir yerde,
Sen yeter ki sabret, ve tevekkül et..

SEN  O zaman tavsiye  DİNLEDİN..

*SÖVE SÖVE*

Dünya tarla, tenim benzer sabana,
Öküz bağlı zelve, sığmıyor an'a,
İki nasıl serbest, edip sıkıla?
Ömür biter dilde, tüy, söve söve..

SÖYLEMEDİM Kİ.?
Yüreğim ve yönüm halka dönüktür,
Şair olanın az, aklı yitiktir,
Aklı başında ise fikri güdüktür..
Siz ne dediniz de ben söylemedim ki.?

*SÖYLEMİŞ*

Yolum düştü bir meçhul diyardayım,
Her gün beter figan bir haldayım,
Kimse duymaz isyan, ahu zardayım,
Mevla'm yazımızı kara eylemiş,