Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

BARİ,
Özünden gelmiyorsa koklamak,
Gözün ile gülü incitme bari..
Muş gibi görünmenin adı aldatmak,
Elin ile gönlü incitme bari..

BARIŞ

Tesis edilinceye kadar can hak,
İnsanlara ne dur var ne de durak,
Tüm halklar koşacak gör bayrak bayrak,
Aşk çatısı dünya, güller kokacak..

Denizden zordu, bil ki gelecekler,
Kazanamadı bil ki bölecekler,
Geldikleri gibi de gidecekler,
Doğu batı bütün olmamız gerek.

Durmaz ayrılığı körüklüyorlar,

Sevgili başka eş başka YAR başkadır,
Anne dedin mi, dilin,
ANA dedin mi yürek depreşir,
ATEŞ bambaşka kül başkadır.

Arkadaş başka, yoldaş başkadır,

Nasıl ki, şah sana senden yakında,
İblis kadim, beynin arka yanında,
Mantık panel olur, durur alnında,
Denetler, hakiki insanın farkı, .

Başa gelenin hep, vardır ötesi,

Altın kasede şekeri, lokumu, nedem güzelim?
Sensiz gözlerim ama, dillerim tutuk,
Bi dene özden özüme gülsen de ölsem,
O gün tümden tatlı bayramdır bana..

Havadan sudan boş sözü nedem güzelim?

Göz başka, öz başka, sözleri, yalan,
Anlamak insanı, yetmiyor lisan,
Şemailine bakıp, belleme insan,
Ten içre gör, nice, beşer var imiş..

Dünya değirmendir, beşerse çavdar,

BAYRAM OLA

Ayırt edildiğinde araç amaç,
Kucakladığımızda kulaç kulaç,
Damla damla, nur ışık, sıraç, sıraç
Bayram o gün Ulusa BAYRAM ola..

Kendi dünyası el, değil umrunda,
Kimseye güvenmez bakar kuşkuyla,
Değişmez çatsan da varıp hakkıyla,
Ağır taşa benzer, bazı insanlar.

Yağ gibi durur da suya karışmaz,

BEĞENMEZ
Dün yerdi kuru ekmek çökelek,
Diz tutmuyor, bacak her yanı titrek,
Tutunmasa takıp, yere düşecek,
İlla çatacak, yol mermer beğenmez.