Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Aciziz ne yapsan olmaz,
Yürek yanar yaşı dinmez,
Tel sızılar titreyip demez,
Saz biçare can, söz biçare,

Sırçalı köşkte beyler aymaz,

Bugün gönlüm ahu zarda, şikayetim yok davasızım,
Hırçın sular durulmaz, aykırıyım, sınırsızım,
Derinlerde diplerde adım sanım yok kayıtsızım,
Kaptanım ol, gel de kurtar, yar beni,

Hele Gurban:

İnSANın sayısı çoğaldı emme, inSANlık yitti bitiyor,
İşi biten el olup zorda, tanımıyor bilmiyor,
Alır belki diye bakıp. selam dahi vermiyor,
Gel de aynı mekan da birlikte kal kalabilirsen..

Kendi kendine olamazsın, ekmeğe maya gerek,

Dar çetin, hayat meşakkat fena,
Sürdüler cümleyi dipsiz bir suya,
Sonunda araçsız kalıyoz yaya,
Sır-at nedir geçemedim gitti,

Felek düşünmüş, dolaş eylemiş,

Bir garibim inan bugün dostlar,
Bir ayağım kalk da yürü diyor,
Öteki netcen halt yeme otur,
Gitsem mi kalsam mı bilemedim ki.

Havamda değilim bugün dostlar,

Ömür kadehi son ihtiyarladım,
İtibarımız yok, kolay kaynarım,
Zaman hızlanmadı ben yavaşladım,
Engin yüksek gelir, geçemiyorum.

Hayat tek git diyor artık yoluna,

Bir tuhafım beni anlamıyorum,
Olanı hep hayra yoramıyorum,
Sabah olmuş bak uyansam mı yoksa
Boş verip yatsam mı bilemiyorum.

Aykırıyım hepten uyamıyorum,

Kamil için din binek keyfiyetin,
Emrem demiş ki, küfür terk edenin,
Okumak boşmuş, kendin bilmeyenin,
Nur Sır-at tümden  yükü atasım,var
(ATASIM VAR)
Ben benden içre şahı göresim var,

Bir güzeli sevdim mihman eyledim,
Mihman eyledim.
Aldandım da  mihrimahım belledim,
Hey caan belledim.
Bahçam da  talan oyy,  oldu güllerim,
Oldu güllerim.

Ben vardıkça ötelere varandan,
Yere basmayan hep üstten bakandan,
Aramayan, kendi mutlu olandan,
İlgisiz ile ilgimi kestim bilinsin.

Rast gelmekten köşe bucak kaçandan,