Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

ŞİİR YAZ MAK..
Ne kafiye uydurmak,
Ne harfleri cambaz misali durdurmak,
ŞİİR YAZMAK.. :
Kıta kıta
Yaprak yaprak

Sıkışmış taş

Yok değildim ki ben, geldim varlıktan,
Bilemezsin ki sen, akıl mantıklan,
Dolar boşalırım, kozmik kabımdan,
Dünya yangın yeri, beden köz imiş..

Dostun düşmanın kim alnında yazmaz,
Gönül veren başka yollara sapmaz,
Gerçek seven senden ayrı yapamaz,
Irak kal da öyle sına istersen,
Hey dost sına istersen..

inSAN ne (e)DERSE desin.
SUSSUN dile düşürmesin
İçinden geldiğini söylesin,
İçinden geldiği gibi hareket etsin,
Öyle görünsün ve göründüğü gibi hareket etsin..
Ertelemesin..

Arz arş arasına bir ip germişler,
Adına da adil sırAT demişler
Yürümeyi koşmayı yasak etmişler,
Hadi kolsuz kanatsız geç geçebilirsen,

SITKIM SIYRILDI

İnsanım demeye vallah utandık.
Sıtkım sıyrıldı off..! dünyadan bıktık,
Sular bulandı gör, sellerde battık,
Ne dersin? tutarsın felek tenimi?

Sorgusuz sualsiz biat edenden,
Gafların ardına düşüp gidenden,
Şu dünya da kula kulluk edenden
Usandım canlar, hem sıtkım sıyrıldı,

Marş benim, İzmir benim, mehter benim

Sağcı solcu dediler, yetmişlerde milleti kırdırıp, nice candan ettiler,
Sevgiden, kardeşlikten, özgürlükten söz edeni pişman ettiler.
O günler yine iyiymiş dedik, şimdi dedeyi toruna düşman ettiler,
Teek tek diye diye, cümlemiz hece oldu birbirine düştü.

Bayramlarımız bir seviçlerimiz bir, vaktı saatında yürek aynı coşardı,

SÖĞÜTÜN HİKAYESİ

Fırtınalar yine bildiğini yapacaktı,
Önce sıkı sıkı tutunanları söküp atacaktı, yerlerinden..
Evet öylede olmuştu, ne asırlık çınarlar yer ile yeksan bir çatırtı ile yok olmuştular yerinden memleketinden..
Şu söğüt var ya..

SÖĞÜT VE ÇINAR

Bir anlatısı olmalı suların ŞIRILTININ,
Bir anlatısı olmalı yerin DÖNELTINİN,
Bir anlatısı olmalı yazılan, ŞİİRLERİN
Hayatın ve Çekilenlerin..