Özcan Kurt Şiirleri - Şair Özcan Kurt

Tok açın halinden anlamaz,
Onlara yetmez, hemi duymaz,
Paydaş olmayan, gülmez onmaz,
Tamaha meyil verene bak.

Gemi farklı, farklı dünyamız,

Kanma beşerin ha.! yalan tavrına,
İnanma sen gülüp yüze  bakana,
Kapılma var ile caka  satana,
Yol doğru mu acep ? giderine bak..!

Adam değişmez ters düşse de çıkar,

Parçaları bir et de öyle düşün,
Nedir varlık sırrın ve niçin geldin?
Vade bu mu ey insan, doğdun öldün?.
Kanat vur da, bir de TEPESİNDEN bak..

Asuman mı, toprak mı nerde kökün?

Bu uzun mevzudur,
Tüm doslara duyrulur,
Hayat uzun koşudur,
Dost diyene  bak hele..

Bayramda aramaz,

BAK HELE

Enseye patlayan geç bile kaldı,
Sabır bitti, çile vadesi doldu,
Adaleti yetti kalkınma durdu,
Gıymat bilinmemiş lafa bak hele,

Bir garip sapağa çıktı yolumuz,
Levhler, bir başka, yön bir başka,
Yollar kıvrım kıvrım uçsuz, bucaksız
Kervan, bir başka, han bir başka....

Ne acılar yaşandı, meçhul atimiz,

Bir de ses eklenir,
Fotolara çoğu zaman,
Ve bir şiir,
Nota nota fırça fırça dize dize,
Ya dağlardan yankılanır,
Ya yağmur olur hece hece damlar

Önce halkım gelir ve soydaş,
İnanç Mevlam ile ara da dindaş,
Balkız can karalara gark olmuş,
Rabia'dan Hüsni'den bana ne..

Arada bir olur adımız yurttaş

Haydin arkadaş koşun, toplaşalım,
Bizim baranada hep, buluşalım,
Muhabbeti hoş edip, konuşalım,
Sevip sevilelim ve, kaynaşalım..
(Dünya kimseye hiç kalmadı, kalmaz)

BARİ,
Özünden gelmiyorsa koklamak,
Gözün ile gülü incitme bari..
Muş gibi görünmenin adı aldatmak,
Elin ile gönlü incitme bari..