Özcan İşler Şiirleri - Şair Özcan İşler

Bir görünüp bir kayboldun,
Nerdesin küçük meleğim?
Bilmiyorsun ne haldeyim,
Ses verirsen geleceğim.

Seni özlemek

Öyle sarıldık dost, çamur dünyaya,
Zülmümüz hükmeder yıldıza, aya,
Dostluklar zor günde hep kalır yaya,
Yardım için, çil çil yok da çen çen var.

Sensizlikten usandım, kavuşmak istiyorum,
Nasıl ki ben seninsem sen benimsin diyorum,
Ben seni senden daha çok fazla seviyorum,
Sensizliğe uyandım sen hoşça kal diyorsun;
Ben seni dünya kadar özledim bilmiyorsun.

Yıllar varki böyle, bu kısır döngü,
Sensizlik bölüyor uykularımı.
Bitmedi sevgilim hasretin cengi,
Sensizlik bölüyor uykularımı.

Ne zaman azıcık bahtiyar olsam,

Varsın değişmesin aşkın fermanı,
Beraber kalalım sen tut elimden.
Ararsak buluruz birgün dermanı,
Beraber bulalım sen tut elimden.

Sevgiyi bitirdik dine, töreye,
Gönül bağlayacak değer kalmadı.
Uşak yetişiyor, adam yerine,
Kuruttuk fazilet kaynaklarını.

Devrinde fazlaymış bir Ebu Cehil,
Şimdi binlerce var hem de pek ehil.
Çalışan aç-susuz, işsizler sefil,
Servetler üstüne, çökmüş birkaç fil.

Gören sanır, şenlik var,
Ertelenmiş davalar,
Hem de mahşere kadar,
Sessizlik ülkesinde...

Ahlaksızlık erdemdir,
Sessizlik ülkesinde.
Körün gözü bademdir,
Sessizlik ülkesinde.

Rant herşeyin üstünde,
Sessizlik ülkesinde.
Bey var Beyin üstünde,
Sessizlik ülkesinde.