Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gam yükünde gezersin
gül yüzünden özledim
bir gün olur bezersin
gül yüzünden közledim
susun
demeden çık

doğada iç içe kalanlar içinde
lale yağmur fısıldaşmasını
duyan menekşe keyfe dalar
güne çalımlanır renk renk

çağırgan bahçede kokuları

çiçeği masal açar
ucu bahara kaçar
gülüşünde öpücük
salkımsöğütle saçar

coşkusuna sevinci

seherin tan zamanı gülüşüne gül aça
doğal yakarışında ağaçların korosu
sessizliğinde solo kumru çığlığı serin
pasosu alınmışla yolculuğun sürecek

gönlünü çevirmeni coşkusuyla doyur

gülünü seven
dikenine katlanır
gül üzülmesin
dikeninden ayırma

yoluna giden

gülüşünde çukurun
üstü kapalı geçit
gelişinde tokurun
yalnızlığındaki çit

geçip gidesi öldüm

gülüşü kalır
gülen giderse gider
tanığı gözler

gülüşü kalır
gökyüzünde asılı

gülünce içim sızlar
gülüşüme gül yete
ne bilir ağrısızlar
gülüşüme gül yete

havva elma ısırsa

gülüm bana gel dese
koşar adım giderim
bir kerecik gül dese
kahkahayla gülerim

gündüzü gece olsa

tatlı yüzün var mıydı
gülümserken içimde
gözlerimin gamıydı
gülümserken içimde

sessiz sensiz olsaydı