Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gül
açar
ışıkta
kimisine
curanın sesi
yapayalnızıdır

gülün kokusu gelir
bahçesinde ala al
diken dikeni bulur
çalısında dala dal

gülün kokusu değer

gülün olmam isteme
güzün yeli olmadan
külün alsam sisteme
hüzün eli dolmadan

döner geldiğin güne

sevdadan vazgeç der geçilir mi de
gülümseyip de geç bari yanımdan
dutunu yemiş bülbül seçilir mi de
gülümseyip de geç bari kanımdan

boyu boya uymuş gönlü gönlüme

gülümseyişin
ok gibi delici
bazen gül goncası
yumuşacık

gülümseyişin

yıldız kaynıyor gözün
gülümseyişi yeter
balkıyanında özün
gülümseyişi yeter

yalnız başıma umu

ne lale ne çiğdemsin
gülümsün biriciğim
ne even ne çıdamsın
gülümsün biriciğim

yürek teli ezgisi

içimde volkan patlar
özlemler lavlaşır çıkar
yollar yangın yeri
kanlı bir savaşın ardı

sen yoksun

gülün bahçesinde gülce gülüşür
dalından bülbülü düşüp kalınca
yastık külçesinde başın bölüşür
lalenden sümbülü coşup salınca

açmaz mı sanırsın acı poyrazda

gülünce gözlerimde
aydınlanır ışığın
yel geçen günlerimde
ay dinlenir ay yığın

mavilere yüreği