Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

soğuğa kesilmiş soluğu
soluğuna dudağına ısın
ısındıkça yüreğinin sesi
sesine gün değmemiş hiç

hiçte öyle değil kazın ayağı

titrek ahuya benzer gözyaşınadır gücün
ölümün eşiğinden kaçamadın mı gönül
oradan oraya koş sığar gündüze gecen
zulmü seviye engel uçamadın mı gönül

karabasana daldım düşlerin ortasından

soğuk kış günü
serpilmiş kar büyüsü
yere düştükçe
eriyip yığıyordu

seyri doyumsuz

soğukta coşkun
irkilir gözlerine
yüzünü göster
dinlensin özlerine

gelir bahara

düşlerimde var gibi yok gibisin
sevdana ulaşılamıyor
nereye çevrilsem
umudum sönüyor
sevdiğine alışılamıyor

kuş olan bülbüllerde
hemen özüm tünesin
taş olan gönüllerde
neden gözüm kanasın

dalsam seninle düşe

şarkıda özlemekle
tanımıştım öncesi
düşümde mor benekle
kelebeğin incisi

gönlümdeydi gülüşü

……………………bir dosta………

ne demeli nedeyim seni
aklı başında olmalı delinin
zırdelilikleri aşması için
zar zor uykular yetmez sana

unutulmuşluğunda adın mı olur dostu
aklına gelmedi mi sorup sormadığı hiç
yola uzak demeden de hadi suyunu iç
boğuluyordu eşi zehir zemberek kustu

güllerin arasında gülde böcek dileğin

tan çökmeden
sıyırmış karanlığı
gözleri kızarmış can
seyrine doyumsuz

yollara serilmiş