Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kestane gözlerin yaşarmadan gel
gönül kapım sana her daim açık
sevgiden sözlerin taşırmadan gel
gönül kapım sana her daim açık

boynunda buruğu kaldır sevdiğim

düşlerden doğrulmuşum
gönül kuşu yaralı
boşuna sorulmuşum
gönül kuşu aralı

istedi kaçamadı

yazdığım şiir
çoğunluğu sanadır
dar gelir şehir
ova bayır donatır

yüreğim acır

dinleseydi ne değişecekti
onca anlattıkların sonunda
yağmur ıslayacaktı elbet
gönül de uslanabilseydi

saçlarından siyen damlalar

güvercin ağına ak
kargaşasına çıkar
kuşluğu sini tabak
uğraşına dek sıkar

ağzında dilde değil

şöyle ütülmüş kokusu çağırır
köy mısırına neler denmez
ellerini titretmeden
eşikleşen alanlara

yürek sesini koy

gönül gamın yükünde
ağırlığından yorgun
ağrır sevdama ünde
sağırlığından vurgun

ne ömürler tükendi

gölgede bile korkutur
saklanamadın gidişe
gövdesi beli kaç kutur
sırtında değnek gidişe

her soluğuna umut

ay ışığıyla
geçebilsen seviden
gülücüğünle
uyanabilsen güne

direnebilsen

nere yönelir
pencereden öteye
neden dinelir
yükselmeden çıtaya

yanağın okşar