Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sevda umut kokardı
dört gözümle beklerdim
ellerimde yanardı
dört gözümle beklerdim

ince yağmur yağardı

ay doğar sini sini
seveyim hangisini
bulutlara yük müdür
geceler duy sesini

kara gece yaslıdır

ne yeşili var ne beyazı
çevreni sarmış ayazı
ha şimdi geldi derken
çok özledim kardeş yazı

ne horoz öter ne baykuş

köyün dışında
ne güzeldi baharı
düştü düşünde
papatyadadır harı

sabaha düşen

süremleri gözlerinde
yakaladığımda gülüyordu içi
yeşilini almış yosunların
deniz mavisi sinmiş
birazda özlemin karalığı var

el değmedik
kır çiçeği güzelliğin
baş eğmedik
anıt çınar özelliğin

kışa tomurcuklaşan

değilim mi demiş gülünay usta
defterinden doldu şiirler yazar
yeni doğmuş taya adıma susta
kır çiçeğin yoldu şehirler kızar

şe’si bile dolmaz şair değil ki

dosttan karaçalı gülü
yanar yüreğin ırarken
gören eylemiş bülbülü
kanar dikeni kırarken

yar diye inlerken özü

gölgeden uzadıkça
ünlemini düşürdü
sevdaya susadıkça
inadından üşürdü
aç
bitik

dolunayla bir
yasını böler yıldız
yüreğime gir