Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

09de buğulanmış cam
sildim dışarıda yağmur
sensizliğim gam
gözlerim mahmur

erişilmez düşlere daldım

uykusuzluk biriktir
çürük vişne tadına
korkusuzluk bertiktir
sürük teşne kadına

çam yaprağına eğnel

usulca dönüşünde
duyarı ney sesine
ateşte sönüşünde
soluğun ensesine

alkımlarına rengi

dağı elesen
tozunda kavrulursun
un ufak olup

bağa belesen
özünde savrulursun

gündüzümde iş
geceme erkenden düş
söz diyesin yar

düşünde miydim
uğraşmadın mı hele

çay dağına kızınca
eteğinden tırmıklar
mart geline gızınca
aranır mı kırmıklar

güvercinimle ürker

gözlerin içi gülerken
gülücüğe bakışında
yüzündeki güzellikten
sözcüğüne akışında

seni unutturabilir

çukura düşen
dağı yükler karınca
ve kararınca

göz doğusunda
gözün her doğuşunda

aklında zoru
düşüncesine zarar
yüreğe doru
gülün yakanı karar

güne güz gelir

mimozalar kıbrısa
taşmış güzelliğinde
eşekleri tırısa
düşmüş güzelliğinde

bir varmış biri yokmuş