Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

elde yazarım
kağıt kalem olunca
sanal solunca

ürkek serçe mi
sol yanımda güvercin

gözleri gülen
bir çocuktum ya
saçlarım uçuşurdu
yellendikçe bayırlarda
kokunu duyardım yanında

çekmecede kalmış
kara kızımın düşleri
tozlu bir sokakta
cebinde düşen kalem
şiirlerimde gidip gelen

soluğumdadır
kapının ardında dem
kan gece donar

yırtılırken an
gökyüzünde mavisi

gerçeği görme çağım
gelipte geçmektedir
vefasız ayak bağım
olupta kaçmakradır

tin yok kalıp neylesin

sıkıntıya düşürenler
fıkır fıkır gülüyordur
bize bakınca
kuşkulara yer vermeden
basamaklar inecek aşağıya

sil baştan
kabus yaşamaktan
yeğdir
yeğle

sil baştan

iki gözüm iki çeşme
ağlıyorum
iki elim iki destek
bağlıyorum

gizeminde ağıdım

gözlerimde ıslaklığa
yüreğimdeki yangınla
ezgilenen sevi
unutulmayanım

bakışında hüzün

yarını yarına ek
eline yaz sevdayı
çizgiye çizgiyi çek
diline diz sevdayı

özlemi düşür düşe