Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölesiye sev
gülesiye de değil
usul fısılda
bal rengi gözlerine

iki damla yaş

neden dediğime küstün
temmuz ayı çöl olmadan
değerin başımdan üstün
öz dolanır göl olmadan

şerbet ezerdin halında

dudağından çatlamış
yalama olmadan geç
duygusundan atlamış
dalama olmadan geç

barış ağacından dal

her şey yerli yerine
adam olmadığından
vurursan eyerine
idam olmadığından

konuşmasına sıkma

ölüm ardından
dolu dizgin gelir
terkisindeysen
gidişin aceledir

yel tutulmuşsa

sevgi denizinin burgacında
boğulacak gibiysen
yüreğinde umut dalı kırılır
kanamalar anık bekler
yorgunluğunda
durgunluğunda

yeniden yine başlarsam gün dönümlerinde
günbatımı alıyla gözlerinde olmaktı dileğim
yırtık yamalı düşlerimde neler geçmez aklımdan
kim geçmişti bu iklimden kime kalacak kim bilir

tozunu silkeleyebilsem hemen düşecek yere

sessiz ve izsiz
geçen günler geriden
anlamsız yaşam

yerinden oynar
köklü dağlara bakma

Kimlere güldü
Yellerde gebe kadın
Üşüdü mü ellerin
Kucakladın mı beni

Küllenecek ateşimde kalmadı

iki kişilik
sevda paylaşımında
tek kişilik son