Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yükseltisi düşüne
oylumu içte saplı
umutları döşüne
yarada irin kaplı

göçü ırakta değil

incecik çiselenir
kara tren geçince
gelinciğe seslenir
gül baharı seçince

sırıtır durur kadın

bulutlar yelden kaçarak
boşalır göz yaşlarıyla
üstümüze damla damla
herkes bir yol bulurda
kalırım orta yerde ıpıslak

katline ferman
için kırılır elem
alnın yazgısı

0405106denizli

savurabildiğince yel
sevi umutlarımı
düşlerimde döküntüleri
savur göklere
mavilerde erinçleneyim
yalansız geç karşıma

kalemi kıracaksan
kağıda yanaştırma
alemi saracaksan
damağı kamaştırma

gözünde ışığın yok

kalemimi düşürdüm
dudağımı ısırdım
yazamadım üşürdüm
eşiklenmiş mısırdım

akmemeden emince

gidenlere yalnızım
kalınca bir başıma
sessizliğime nazım
kalınca bir başıma

düşlerine daldırıp

*******************'İbrahim Çamalan'a'

vardiyadan yeni çıktın hadi yorgunsun git yat
bekleyenin boşa beklemesin haketmişsin uykuyu
yat dinlen vaktinde

güneş doğayı hüzünle öperken
düşlerim tap tazeydi
yaprakları düşüyordu
yaş gözlerimdeyken

üşüyen kuşlar korosu