Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

keyfe keder soluğundan
yaşama merhaba desin
su doldurur tuluğundan
canla başından gidesin

umut yaşandıkça güzel

şapkadan başka şeyi
kafana takmayasın
kavrulan kupa beyi
kofana yakmayasın

her anında yaşardım

çakır gözü dalıyor
keyifleri yerinde
gözde izi kalıyor
keyifleri yerinde

düşe düştü her yerde

çıkarken yukarı
terli ve zorlanarak

tohum
toprağa düşmüşse
yeşerecektir

horona kalkmış
kazıma bakın dostlar
sızılar akmış
kazıma yakın dostlar

türk milletine

gömüp geldi sevimli kedicik
yaptığını toprağa
seyretmedi üstelik
ya da üzerine
basmadı farkına varmadan

bilmez misin hani konan göçeni
gözünün önünde kayıp giderken
kaldırmaz mısınız saran peçeni
sözünün sonunda yayıp giderken

nedir ki dilinden yapışan zehir

acı eksilmez
gülücüğünde izin
yürekten silmez

kor ateşinde
geleceğinde közün

kaygısız akışında su
umursamadan dolan
kuytularından pusu
ılgınlarından dalan

uykularımda sarıl

yazılmadık devire
elveda deyişinde
okumadan çevire
armudu yiyişinde

tozlu imgeler tırtıl