Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

saygısızlık etmesin
anlasa dost yazına
öte yana gitmesin
hakkı geçer nazına

ayırmadan birinde

sayılacaksa sayın mor bir gece odağı
iki hayat kaçağın filizlenmiş budağı
karanlığında ayın sevi akmış dudağı
sevi damlar saçağın utanılası çağın
yarı gülüş saçağın yarı gülüşe çağın

yalnızlığını ıstıp bir ömür
ak düşleri katıp karanlığa
evren bir anda yıkılınca
güneşiydin indin yere gittin

kokusu kaldı dal ucunda

geceler zifir
derilen günden sonra
elinde safir
gün ışığınlasın yar

burulur yürek

esti seherde
el sallanan sevgiler
ezgilerinde
ney kusuyor soluğun

har içindeyken

yarıda kalan yarına susandı o
boşa savurup boşa sövüp sayarken
gökler yarıldı şimşeklerle şakladı
yağmur başladı doldu aktı üstüne

korktu karanlık gece sonuna kaldı

gül edasına bakın
seher yeliyle esen
bülbül sedası sakin
seher yeliyle esen

neden dolmuyor yeri

haftası geldi bugün aramızdan gideli
seksen yılı sildiler bir kaleme düşürüp
üç saate kalmadı toz toprağı süpürüp
toprağına defnedip devir teslim edeli

ağlasan dağlasan boş giden gitti yerine

yeline mi katarsın
şehri ayan altına
seline mi yatarsan
nehri koyan altına

katran geceli kayna

düşümüzdü
yıllar öncesinden
bulamadığımız
alamadığımız
dolamadığımız enfes