Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

deniz bulan ellerden
seyrinde gün batımı
boğuk esen yellerden
terinden terk yatımı

dinler mi ey sevgili

güz döküntüsü
yüzündeki düşleri
bahar şenliği
sözünde gülüşleri

şaşırmadım hiç

denize dolar düşleri
bir yudumluk sevgi
bir görümlük
bir sürümlük

girmez oldun şimdi

hava karardı
denize yaradı
yuttu bulutları göğü
şimşekler denizde yansıdı

evin en yakın bir yerinde

sevdaya yenik düşe
yengiden ayaklanır
bülbüllerden ötüşe
kapıya dayaklanır

sevi yağmur bulutu

yapay duruşu tene boşta gülücüğünde
düşküne düşe gözü zor ucunda bakına
kış günü deşe közü ara yanda yakına
gücün yeten yetene kaşta öpücüğünde

derdine taştı ömür gülebilecek yüzüm

paçaları çemrenmiş
koşar adım gidiyor
başkaları imrenmiş
dalga azim yediyor
çocuk cıvıltısında evler
çılgınca dalında öter

denizleri severim
yaladığım tuz gibi
yanıbaşında kumsalı
soluduğum güz gibi

akasya oylumunda

bir uğursuzluk
başımın üzerine
yenisi gelir
ekleniyor yerine

seni sevmeye

denmişti oysa
o ölse de yüreğimizde yaşar
yaşımız kayıp giderken
o da geçiyor önümüzden

tersinden yaşayabilseydik