Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kara gecede al ışık
alında yandır beni
özlem ipeğinde şık
yelinde kandır beni

gün batarken yakala

gönül gözüne yağlık
ışığına kör olma
yürek közüne sağlık
aşığına har olma

derdi tasan sevgiyle

yakarırsan yukarı
sevda sunağı gönül
yerindedir çıkarı
şeyda konağı gönül

gözlerinde kör

bakışınla yaktığın
gönül ne hale düştü
çıra gibi çaktığın
gönül ne hale düştü

kara gözünde tutsak

sevgiyi siz öldürdünüz
siz sevgi içinde
ölebilecek misiniz
gönül rahatıyla

sevgiye hor baktınız

gönül sırça saraya
dolamadı azından
uçtu serçe şuraya
bulamadı nazından

aradığın bulunca

gönül güzlere değmiş
yanmış közlere dönmüş
sevmeyi unutunca
canlıca sine inmiş

sözün kalbe sapladı

senle yaşamak
soruyormuşçasına
gölgemde misin
şahdamarımdan yakın

her seher yeli

gönül kapıldı sana
elim kasılıp durur
olsam sevdadan yana
sana asılıp durur

var yok önüne sersem

özge çiçeğinde canım dediğim
gönül kapım açtım girebilirsen
yüreğim sesinde özün serdiğim
gönül kapım açtım gerebilirsen

yolunu yoluma düğümlesin mi