Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uğraşın boşuna gidecek
damarlarıma işlemişken
yüreğimde yaşıyorsun
çevrende doğan umut

karanlıklara inat ardını

cemre düştü aslıma
gözümde yaşı dinse
emre kuştu faslıma
sözümde kaşı inse

gülecek bir gün olur

kıyı gezerken
dalga da yürek acır
dağları deler
köpüklü mermer gürlek

acılar tutmuş

çelende dolanırdı
serin kalede gibi
yelende ulanırdı
derin valede dibi

hüznüne çelişirdi

sevgi sancısındasın
çekmeyen bunu bilmez
zorlu acısındasın
çekmeyen bunu bilmez

sevgi suyundan içer

nereye gidiyorsam
sona çekmiş yalnızım
pazar yeri düzünde
dona çekmiş yalnızım

sudan çıkınca alık

çek perdeyi gözler beşer
dilinden de bitme canım
şeşper deyi közler deşer
ilinden de gitme canım

bana nedir sırça köşkü

sevene imrenip yanında oldum
öteden dolanıp anında soldum
ırmağa ulanıp ana kayboldum
sevdiğim nedir çektiğim

saç başta ağardı güze çevirdin

bildiğin alışkanlık
üzerinde yalpalar
ildiğin çalışkanlık
üzerliğe salpalar

hoşluğu kokusuna

biraz seher serinlik
çekilmez sıcaklardan
kör kuyuda derinlik
çekilmez bıçaklardan

çam kokusuna düşsem