Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gecesine gelir yıldız çiçekli
gönül renginedir ışır boyası
acısında güler yaldız becekli
gönül denginedir üşür rüyası

oluğuna dolup suyun içerim

gelinciğe değince
yandın közün değişir
bir çift sözü duyunca
sandın yüzün değişir

iki gözüm ağlama

sevende olan hicran
bekletir ömür boyu
sevgi güllüğü viran
kırmızı gülün soyu

dileme yıldız kayar

akşama hüzün sardı içimi
yalnızlığın ortasındayım
öylesine bungunum
değme patlayacağım

derdim tasam ağır

sundu güne
elle verdi
dile vurdu
an deyip taşıdı
ayırdı iki tarlayı iz

fesleğeni
kokusunu
kokunla özledim
seni

kaldırsaydım dansa

neden ağlıyorsun
şiirin orta yerinde donup
çok mu seviyorsun
gelemez mi bir daha

nereye saklanırsan

can gideri dünyada
değişmeyeni semer
kayıp olur künyede
değişmeyeni umar

geren tuzuna mıdır

utanır gider
torunlarını severken
bakışa yansır
çocukluğun gecesi

çırpınan mıdır

seherden kokun gelir
gelincikten al dedi
bulut renginde okun
gelincekten kal dedi

düşüne denk durunca