Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çiçeği masal açar
ucu bahara kaçar
gülüşünde öpücük
salkımsöğütle saçar

coşkusuna sevinci

seherin tan zamanı gülüşüne gül aça
doğal yakarışında ağaçların korosu
sessizliğinde solo kumru çığlığı serin
pasosu alınmışla yolculuğun sürecek

gönlünü çevirmeni coşkusuyla doyur

acılar içinde kıvranacaksın
bu denli kendini yorma
karabasanlarda kalıp
gece yarısı bölünen uykunda

katıla katıla ağlamadan

gün alını çalmayın
gecesinden yanılıp
tün balını almayın
nicesinden sanılıp

şafağından mı alır

günahı benden gitti
neden niçin soruldu
sevgi defteri bitti
yenisine yoruldu

bahçemden inince gün

gitti uzak yollara
dönecek duruyorum
savrulduğum küllere
sönecek yürüyorum

darmadağınık ili

yokuşu inişi ırmak
denizlere tırıs gide
gelişi gidişi kırmak
genizlere hırsı tüte

kışına baharı yazla

an haklı da olsa
sokak başında
kimliksiz kişiliksiz nice
gizlenir pek

özenirken karşıdan gören

gölge uzadı
şafakla birlikte gün
tepende durdu

gölge kısacık
nemli yanar sıcacık

güne dolar aç gölge
uykudasın serpilsin
ay ışığından bilge
dağlara dek çırpılsın
yürü gecesinde deniz kıyısında
yakamozlar çoğalırken