Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gönlüme düşürdüğüm
gül çiçeğe yalansız
zülfüne taşırdığım
yel saçağa yalansız

ayla yıldıza tuttum

yakına gelse
yadıma dürecekken
yakında celse
adıma karar ayaz

yakına gelse

boş aralıktan sisin
yağmura değiyordu
sevmeden ince isin
başından eğiyordu

ara sabaha yakın

karanlığa saldım seni
gün yüzüne uzağa kal
derinliğe daldım seni
ak tuzuna tozağa çal

günden ırak izbelerde

açamam ışığından
yakar gözleri hemen
kaçamam aşığından
bakar gözleri emen

uçurtmam ipini kes

baştan eksilmez derdim
gizi yanar içimde
kap kara yere serdim
izi kanar biçimde

düşürdüm düşü bulam

dolana dolanıp gelişin boşa
yakaya takılmaz bilgisizliği
varlığı yokuna gelişin başa
yakaya çakılmaz bilgisizliği

öne geçişinde arkana kalan

düş
öyle
ıslanır
yağışınla
güleni güneş
alkımında rengi

güneşten öncesi uyanık
öten horozlar ve kuşlar
neresinde olursa olsun
dünyanın değişmez kuralı

söz dallanıp budaklanırken

yağ yağmurum yağ
isyanda da değilim
gözlerimle yarışadur
dokun gönül teline

hüzzam şarkıların