Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geçen güzel yıllara özleneni
duyar duyar sızılarım
küçük mutluluklarda kalanı
duyar duyar yazılarım

neydi neredeydi nedendi

soluğa daldığım an
ağrı duyar gibiyim
duygu kıyılarından
çağrı duyar gibiyim

sessizliğin korosu

tarumar olmuş bahçe
dağınık bozuk lehçe
geçmez olunca akçe
nasıl kıvrandın bilsen

yel ıslığında

düş yollara
sevini ara
sevincini kollara
sevgiline yara

geç kalma

dut karasında
yakamozlar dolaşır
ay ışığında
ince yağmur ağlaşır

güherçileli

kaç yürekte batıyor
nar kırmızısı güneş
neden yalnız atıyor
sancısında kor ateş

mimozada saçılan

duvara düştü gölge
saydam bakışlarında
taşlanıyor mu bilge
sevda yakışlarında

sokağında ülkesi

tutuşmadan öncesi
külün içine savruk
göreceli gecesi
sığırcığına kavruk

küçümsedi öz halim

duyduklarımı
gördüklerimi bile
yolundan çıkmış
sürü sersemliğine

bulaşmamıştı

nerde unuttun
orda bulursun beni
arayıp tuttun
ışığın vursun beni

yosun kokulu