Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gözünün önünde sevdadanmışım
yanıyorsam eğer korkutma beni
özünün yönünde gaydadanmışım
sanıyorsam eğer korkutma beni

ateşinden tütüp külün olmadan

alkım altında
koştukça uzaklaşan
uzaklaşan var

kuşların çığlığına
karışır çığlıklarım

çılgınca duruşunda
sözcüklerle sinerim
değilim kuruşunda
gözcüklerle dinerim

özüm gölgene değer

andığım gecelerden
özledir ah dudumu
yandığım acılardan
gözledir umudumu

parmak ucuna indi

gücü tükense caymaz
çözümden kolaylaşır
hece tıkansa aymaz
sözümden olaylaşır

yarım yamalak düşe

dokunur dilime sözlerin
ellerime de dokun
selamını duyayım
soluğunu yaklaştır
duygularım yaralı kalmasın

duygular körelince
susar mı oldu dilim
coşkular çağlayınca
basar mı oldu kolum

okur üfler yazar mı

duygusuzluğun
yeri ve gereği yok
giden gelir mi

düşe dalmışın
gam yükü davar olmuş

duymadığı belliydi
kıyı bucak gezişin
dizmediği telliydi
derkenarın ezişin

sökülüşüne baktım

duy oynaşır kırmızı suda
sudan içen kırlangıç sürüsü
sürüsünü güden çoban
çoban oğlu çobanı duy

duy yılların ötesinde çığlık