Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

efil efil kokusu
geliyor mu sacında
damar damar dokusu
sözü mü dil ucunda

karakaşlı güzeli

gözün günden alevi
karakışta yaz mıdır
gönlü türkünün evi
bestelerde az mıdır

sekilerden sekersin

gözün önünde
küçücük çocuğunda
özün yönünde

sıkılmış dişin
ayazlamış parlıyor

gözün tepende kaldı gözetleme kulesi
ezilip büzülünce değilse yersiz yurtsuz
irili ufaklıca pir döndü müydü sözün
kurtsuz koz olmazmış eyleyesi döküle

iliklerine değin duyduğu zor sancıda

gözün tinime ayrı
özleminde yargını
sözün tenime ağrı
özleminde sargını

karakışındı unut

ağaçlara kıydılar
cayır cayır yaktılar
kabuğunu soydular
öküz gibi baktılar

suyunu çeken gölü

kavurmuş eser
yalazlaşır yağlar mı
kaç yolu keser
alazlaşır bağlar mı

imgeler sildim

ak/sana
yaşamı gül gibi yanıyor
karanfil kokusunda kanıyor
hep anı/yorum

yak/sana

hele bak nasıl
kişiden kişiye gök
yüzüne baktım
asılmış mı asılmış

kumru kuşkusu

kuyruklu yıldızın değilim
kayar kaybolurum bir süre
demirkazık değilim yönelme
bekle beni
yarın yanına geleceğim