Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yordu beni
yanına geleceğim bir gün
yüreğime
bir parça özlem süreyim

ıradı yollar

göçte an durur
yürek darmadağındır
kırgınlığın koy
bana armağan kalsın

yutkunsa mıydı

kandıramadan
geçti körü körüne
verdiği sözde
yuduma sakınırdı

evinden gelir

yudumladığım sevda
tokluğunda orucum
tadımladığım seyda
okluğunda korucum

dolandın yalınayak

hayta hayata
yüzünde hüznü heder
giz elde solan
buğulu göz yalnızı

eylülden hata

emeğim olmayana
dostunu yolana yuh
sevince dolmayana
açılıp solana yuh

durulana göre taş

kabaran ayranında
gönül çelişkisi yok
kaynayan buharında
keskince sirkesi tok

aldığın koyarında

“abdurrahim kahraman’a”

dilim dönmüyor
elim ayağım dolaşıyor
zincirsiz mahpusum

yosunlanmadan ayakların
tez gelesin derim bilesin
yalnızlık bükmeden belimi
gerçek kırılgan varlığımsın

bu gece yanımsın ne güzel

gün doğarken
alınmadan yaza merhaba
deme şansımız varsa
yosunlanmasın yüreğim

olası güzelliği evrenin