Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

acılar içinde kıvranacaksın
bu denli kendini yorma
karabasanlarda kalıp
gece yarısı bölünen uykunda

katıla katıla ağlamadan

gün alını çalmayın
gecesinden yanılıp
tün balını almayın
nicesinden sanılıp

şafağından mı alır

günahı benden gitti
neden niçin soruldu
sevgi defteri bitti
yenisine yoruldu

bahçemden inince gün

gülüm bana gel dese
koşar adım giderim
bir kerecik gül dese
kahkahayla gülerim

gündüzü gece olsa

tatlı yüzün var mıydı
gülümserken içimde
gözlerimin gamıydı
gülümserken içimde

sessiz sensiz olsaydı

gül
açar
ışıkta
kimisine
curanın sesi
yapayalnızıdır

gülün kokusu gelir
bahçesinde ala al
diken dikeni bulur
çalısında dala dal

gülün kokusu değer

gülün olmam isteme
güzün yeli olmadan
külün alsam sisteme
hüzün eli dolmadan

döner geldiğin güne

sevdadan vazgeç der geçilir mi de
gülümseyip de geç bari yanımdan
dutunu yemiş bülbül seçilir mi de
gülümseyip de geç bari kanımdan

boyu boya uymuş gönlü gönlüme

gülümseyişin
ok gibi delici
bazen gül goncası
yumuşacık

gülümseyişin