Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir fırtına esti aman dinlemez
ne yaprağı kaldı ne dalı kaldı
yüreğine kesti zaman inlemez
ne toprağı kaldı ne çalı kaldı

ne varın ne yoksa silip süpüre

Fadime’ye tutkun
türkü söylemeli
saz da çalmalı
şiirde yazmalıydı:

“senin için aldım

gaz yağı tenekesi içine yerleştirdi
ivedi gömesiye samanları serpince
kırılan saz yerine tabancasına ayaz
ipince yükü indi neşesine nedensiz

tabancası kaz ola ördeğinle salına

kötüsü uçar gelir
para cezası üç yıl
gözü önünde delir
ibram ali de ayıl

kolay mı on altı bin

şakır şukur zincire
kocaman kilitleri
karanlık perde gire
demir kapı kitleri

her açılan kapında

demir kapılı küçük kanadına girince
yüzü sarıdan ala yeşilden portakala
uzun boylu civanı kiremit rengi çala
gözleri akan suya gökyüzüne serince

saçlarına tutuşmuş yalımlı gibi sanki

savcıdan emir
“tek bir oda ver ona
dikkatli davran
mahpusla konuşturma”

damın müdürü

kitaba sardı ibram
çoğunda okuyordu
aynacı husufu ram
resimle kokuyordu

çizdiğin resim

her güne bir mahpus resmi
karakalem de götürür
gece gündüz demez pes mi
kervanı yürür it ürür

İnegöl’ün boğaz köyü

uzakta muska dağlar
davulun sesinden hoş
karanlıktan mı ağlar
el ölüsü uyur koş

yaklaş kalabalığa