Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir vuruş savruluş
tek atılımda kuyuda
kayboluşun başlangıcı
hüzünlü bekleyişlerde

ağladım yüreğimle

uslanmadık hayta
denizdeydi tayfa
inat rengine hayat
açıyor sayfa
ağlasam hıçkıra hıçkıra
kirpiklerimden ineceksin

beklese beni
suları durulacak
yoklasa hani
derneği kurulacak

ara verdiği

gözyaşların akmasın
gülsün kestane gözler
ateşlerden çıkmasın
yürekten canım özler

açık gönül kapısı

eylülle dökülmeğe başlandı güz
bahçelere gazel doldu dümdüz

ısındın mı hiç aynadaki yüreğinle
mola verilince kaldın mı süreğinle

güneş bakışınla
erit yüreğimi
soluğunda yelle
üfür uçur beni

dol geceme

gül ağlıyordu erken
ıslanmış yanağında
damlacıklar inerken
sabahın sunağında

yalnızlığından düşer

gülay birkl ustaya
hoşgeldiniz dediydik
gülücükler hastaya
hoşgeldiniz dediydik

dolu dolu okudu

bülbül çığırır güle
gül bilir mi halden
çağırı düşer dile
gül bilir mi halden

sevdalara dalalı

gül bohçasına
saçılmış desene harf
okumam çok zor

temmuz yanar mı
ben üşüdükten sonra