Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geç buldum seni
erken yitirmek istemem
ivecen oluşum
bundan mıdır bilmem

yüzüm şıngırtı içinde

söyleşime başkası
giremez bundan sonra
gereğiyle keşkesi
süremez bundan sonra

gönüllü meziyeti

en büyük zorum
abaküsüm olmadı
bence bir yorum
abam küstü olmadı

sayılar değil

ten renginde
gök kokularında esrik
her soluk alışında
sevinişin sevilişin nedeni
bu olsa gerek
patadak bir kelebek kondu

damı dört duvar
özlenir mi ranzalar
gözyaşı dolar
bulutlar kaynayınca

sulara değer

nereye çıkar bu basamaklar
nereye iner bu ayak sesleri
saklanamazsın görürler seni
de dense korkarsın aniden
ensende duyarsın soluğunu

dağların annacında
kırda çiçek uçunca
barışmalı acunda
ayşe inek sağınca
bulut güle değince

bulut içinden sisin
yalınayak dolanır
kör olasıya nefsin
akarsuyun ulanır

tanıyamadık seni

camsız bazı duvarlar
ekmek sıcağından ev
açsan soğur aç arlar
yerinde duramaz dev

uzayan yalnızlıklar

bülbülü gülüne durmadan ağlar
çileli başında doğar gün olur
anarsa gölüne görmeden dağlar
çağrışır ötüşür değer ün olur

gönlümü sarınca tutmaz ayağım