Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

eskimedin daha güz
çıkarları içinde
yeter uyku böldünüz
sevi iklimlerinde

adın sunamadığım

mayısın öz kokusunda
çiçek kokuları karıştığında
duldasında sevinçler bekleşir
geçecek acılarında ilkyaz

elimde

esrikçe nidadır
yaşam
kırılgan

dost diyerek
ağılarını bölüştük hep

yüreğinde bir ezgi
kabaran deniz dalgasında
seherin serinliğine inat
boğazında düğümlenen

ellerinde kokusu

fesleğen koksun
odamın içinde hep
titremesine
titresin ellerimde
titrek kokusu
essin esen yellerle

estetikçe soyunuz
sözcüklerini kırpan
devrilesi boyunuz
kanadını da çırpan

öznesinde solacak

sarpa düşürme
kıstırmadan kolumu
sesimi kesme
küstürmeden dilimi

özleminle de

derdim baştan aşmıştır
yaralayıp yüz etme
hicran seli taşmıştır
halelleyip söz etme

sözün sokağa düşe

etme gel
durmalı bu akıştan
kanamsın yürekler
gözün görsün
kulağın duysun
bir şeyler söyle

dar geliyor çatlayacak saksı
toprak sıkmış belli
sevgisizlikten bunalmış
açacak yüreğinde sevgi

çıt yok kimseden