Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ellerim boş
neden pekiyi
hepsi bu mu
akıntı nereye gider
nereye götürür bizi

su serpince içime
dünyalar benim oldu
talih kuşu saçıma
dünyalar benim oldu

sürdüm geceyi göze

yıllar gitti gidiyor
durduranı yok mudur
feryat figan ediyor
sorduranı yok mudur
çocuk doğdu pırlandı
dünya neden kirlendi

duru durgun duyulu
bilenlerde yorsanız
kuru kurgun koyulu
silenlerde sorsanız

sevdalıyım gülüme

göğe savrulan
kırlangıçlar gibi
gece çığlıyıydık
savrulduk yurdun dört bir yanına

türküler yüreklere

sevenlerin sevdası söylenip geledursun
güneşi tutanları bahardan soruyorken
sevilerden özge kahırdan kuruyorken
sevmeyeni ne edem habire güledursun

gölgesinde ağlasın girerken karanlığa

örümcek perdeleri çekmiş
ıslak yerleri küflenmiş
hava kemirmiş bakırı demiri
ayırmadan güzelce paslamış
çıkın içinde tohumlar çürümüş

bildiğim maviler solmadan
gözlerimle bir karardı
yine ağlıyordu tutunduğun dal
yürüdüğün yol seni kokluyordu

yele sürdüğüm anda

gönlümde hüzün
.........hüzünde yağmur
.................yağmurda türkü
..........................türküde sen varsın yine
.............................................yine uykusuzluğum var
varlık içinde unuttun

neredesin
hangi kör sokakta
yorgun argınsın
perliperişan

unutturdun