Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bedel ödemiş kurtulur
adamı ne hale gelmiş
köpeğine de kurt ulur
adamı ne hale gelmiş

acısından duramamış

zehir zembereği dolar geceye
yüreğine sızar acıdan donun
umarsızlığında bular niceye
bedeline yazar acıdan konun

soluduğun mutlu gelecek için

Tabuta
ele kapanan
bana da kapanacak
dilekçesizce

Dosta

açık pencereden dal
dokun yüreğindeyim
sırça tuzla buzdur al
yokun gereğindeyim

geçilensin yaşanma

gülüşünde goncadır
yüzünden gül açınca
soluşunda yoncadır
güzünden zül açınca

yoğrulmuşsa ezelden

acımı dindirmesen de
yokluğunla yaşıyorum
yüreğe sindirmesen de
çokluğunla taşıyorum

suyu çıkmış sıpa gibi

açılmaz kiti
gizemindedir samıt
arızalıysa
izlendiğinden kamıt

denliye bakış

……yudumladığın acı
…..ağlatır seni sessiz
…...yüreğinin burgacı
……ağlatır seni sessiz
göz pınarına dursa
özün narına vursa

içimi doldurmam gerek
sözcüklerin duruluğuna
sessizliğime çığlık olursa
duyulur belki iletisi
sevincinde yalanmış
dondurma sıcaklığına

ağlayana sorun gülse boşuna
gözlerine yazık akan yaşa da
bulutlarda yorun gider hoşuna
yollarına kazık boran kışa da

eziyet mi çekti yüzün de güldü