Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dağın ardına yakın
ovasından da uzak
inanmazsanız bakın
davasından da tuzak

gönülden ayrı düşer

gam yüküne çekilen
özlediğimden sormaz
umarsızlık bükülen
gözlediğimden yormaz

serin kuyu içinden

süremlerin durağında
oturmadık nicedir
tende usta değiliz
telde fena değil
eh becerimiz var

umudundadır gözlerin
süremle uçarak cemre
maviliktedir sözlerin
süremle uçarak cemre

düşlerine bölük pörçük

birbirine kaynayan dostlar
unutulmazlardı eskiden
sevginin yalısındaydılar
akıp gitmezdi birden

diken gibi zamane

sürem ağırca
gölgesindeki karla
ömre yağarak
aksak adıma gelir

kavram unutur

iki toydan bir toysuz
bir yerde duramadı
serzeniştedir soysuz
birliği kuramadı

sıkıyönetimden sal

sürüldüğü dağında
yaşama kaynıyordu
duruldu budağında
ateşten yanıyordu

canında can bulunca

sulu sepken yağıyor
Denizlinin göğünden
eller cepken yığıyor
kimi gelir düğünden

nedendir yaşıyorsa

bahçede gonca
tomurcuk vermiş ise
kırda hatmice
yumrucuk olsa n'olur

yakınında dil