Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

okusa çıkar buğu
bulutlarına sağar
lekesindedir kuğu
umutlarına sığar

döktüğüne gözyaşı

her yere hüzün yağar
sevinç sonunadır güz
dirençle sözün ağar
erinç yönündedir öz

gözünde akanlar sel

hüzün yağdı durmadan yalnızlığın üstüne
aç açık kalan yerim doldurduğum gibiydi
sancı üzerinden kaç zordan geçecek güzün
dibiydi tortulanan bulutlardan çığlık yok

gözyaşlarımda ıslak mendilimi armağan

sözünü tutup
yemini bozmamalı
güzel korkutup
demini süzmemeli

karabasanlı

bazen
gözleri
ilkinden
sonuna
dek
ışık

tutu yerinde
dilim yeterince us
bedende canım
düşecekse bir gün sus

umarsızlığım

gülü toplayan yeli
içe gülendi gözler
gün odaklayan eli
içe gülendi közler

denizi neden tutar

ilk kez ağlasa
yüreğini dağlasa
gönül bağlasa
içi gider içinden

ilk kez gitme mi

hüzzam ısmarladığı
geceden dolar sesi
hüznün tımarladığı
heceden solar nesi

yıldızlanan saçları

inen bulutla
birden karardı yüzün
öyledir biraz
gülecek olsan düşer

yetişti hüzün