Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gidişine kal dedi
saklındı söyledin
gelişine bal yedi
yasaklındı kedin

verilen söze durun

dikiş kopar mı
acıyan yerde misin
düşü karaydı
yüreğin derin izi

türküler söyle

toplayıp tasın tarağın
gideceksen bu illere
kaplayıp pasın orağın
gideceksen su dillere

alkımında dalacaksın

yükünü boşalt
gideceksen de gari
gülüşüne bat
gideceksen de gari

özlemindeyken

söylenesi şarkına akıntısında çayın
peylenesi yarkına gide nehre dolası
böyle nesi farkına takıntısında ayın
gidi zehre dalasın gide şehre dolası

ipucunu aldın mı yalazındadır isin

gideli epey oldu
acının sarnıcına
iti tepeyi buldu
sancısı sanıcına

yeşili döşe dala

gideli kaç kere devindi dünya
deniz ellerini aya uzattı
bende sana verdim ellerimi suya
tutundum boşuna aya uzattı

boşuna dolmadı boşuna yalan

seveceksin gecikme
giden gün geri gelmez
gönülden sev acıkma
giden gün geri gelmez

erime varmadın ki

gidenin suçudur dedim boşuna
yokluğuna mıdır üzgün duruşu
adamdır koçudur gider hoşuna
zor kendini taştan taşa vuruşu

kolay soluklanır gördüğü astım

umudun yanında
kıyının yeli
devinen
dalgaların boyunda

köşelerde çığırtkanlar