Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

parmağımın ucunda erk
simgelerle uçuşur
savrulup koşturur
dilime batar sözcükler

gülünce yüzü

ayağı buz kestikçe
inadına yandığım
sevdasına estikçe
inadına kandığım

dudağına yüzdüğü

çöpün çıtlaması ömürlüğe hat
nereden alırsın nereden bulur
ister ağlar ister genişçe rahat
yerine kıpırdar sona kaybolur

yüce dağın başı kara yığınca

aklına uyduğun boşa çıkarma
istenmediğin yer bilip katılma
geçince zamanı taşa yakarma
üç kuruşluk için göster atılma

arada bir olsun erdemli davran

sıralanmışlar
bulutların altına
duymadan ağlar
umutların tahtına

oy dağlar dedim

gece renginde saçın
saçından tuttum hayat
hayatım senin için
içinden yuttum bayat

yumuşacık dokunuşuydu

dalgaları köpürmüş
yosunları kokarken
özlemi bir kupürmüş
afsunlara bakarken

maviliğinden berrak

salın su alırken dur
gidişinden şaşırdım
dilsizleşmeden kudur
bitişinden aşırdım
sen kollarına al beni
oybeni beni

istemeden gelişin
öylece kalmalısın
mutluluğa gülüşün
öylece kalmalısın

bana kucak açışın

gölgem değmeden sana
kendim dokunmak isterdim
acıların ardındaki sızıya
kuşkularını korkularını koyma
da
öyle git