Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kırlangıçlarla uçar
fırtına başlatır gör
maviye kanat açar
sırtına taşlatır ör

yuvasında iyi bak

Ademin elinde kuru bademim
dışımı kırmadan öncesi düşün
kendi halimdeyim azı kıdemim
dişimi kırmadan öncesi düşün

taşlı tarlaya gel hadi ek demem

açık alnından kokulu
kırmızı açar karanfil
hüzne bandırır dokulu
kırmızı saçar karanfil

saçlarından çözülünce

gece derinliğinde
dili kaktüs çiçeği
beden eridiğinde
elinde bokböceği sinerdi

seherde yıldız uçarken

sessizce aka
alı bulaştıran kim
karanlıkta çim
besledi kökü gülü

kan kırmızıydı

öpüşün gölgesi
asılı kalmış duvarda
bir sanatçı karesinde
silme siyah-beyaz

ecir hanesi dolmadan

bu gün başkaca
kışta köz gibi gülsen
gamze kocaman

görür gibiydim
düşlerimde misin hep

kirlenir cancağızım
dayandır kapısına
fikirlerdir yağızım
boyandır yapısına

duru suların içtim

kızıl göz şafak
doğacak biraz sonra
uyku akacak

geceye sığmaz
oldu düşünmelerin

dağlar mısın oturup
hıçkırarak aklında
yokluğumu götürüp
neler kalır saklında

gözlerine düşersem