Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

geceye devinse yıldız
sularda ışıldar hoş
kocamanca çuvaldız
dikimsiz çuvalım boş

tersinden dönse nehir

göz önüne gitme sevgiyle kalıp
saçlarında örük salına dursun
sözüne de bitme selamın salıp
uçlarında yörük yalına dursun

yüzüne baktıkça güller açılsın

dayanıksızlık var mıdır
gözlerimin kaydığı yerde
gölgeye dürülmüş çomar
düş aralığıma durmuş mu
yattığı yerlerde midir pes

karmakarışık ömür
sarı sarmaşık düşe
unutulanda kömür
dolar dolaşık düşe

ağustos yanarında

çay başında ağlıyorum
yalnızlığıma çağlıyorum
düşeceğim dengem yok
değdiğim yeri dağlıyorum

sonsuzluğa düşerken

geçecek güneş
avuçlarımda izi
bile kalmayan
an geceye dolacak

kabaracaksa

suskunluğu dolunca
düşe daldı demeyin
kuskunluğu solunca
düşe kaldı demeyin

baharında yanıldın

yüreğinde koru dumanı tüte
yangına düşeni külünü bilir
burnun aldığına amanı öte
çıngına düşeni gülünü bilir

gülüşüne gülü açıncaya dek

gölgesindeyken
tüm gölgelere düşer
erk gücündeyken
gölgeler yere düşer

kirpik ucunda

düşer ak başa
gide gele dağa taşa
sor arkadaşa
gurbeti görmüş müdür
nereden gelmiş müdür