Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tatlı yaşam hoşluğunda
gözüme değen son güzelliğin
sokağa düşüp delicesine
bağırdığımı söyleyeceğim

beyaz bulutlar uçuşup

kaç hüzün böldün
kaçımızdan söküp
bebek gibi duru
kokulu güldün
yalnızlığın çerçevesinde
bakar dururken gözlerin

kokunca yar gibisin
sinmişseniz özüme
kilit vurmuş dibisin
inmişseniz yüzüme

çıtır ayazlar kestin

yağmur yağınca
büyüsün yaprakları
sular yürüsün
kökünden dallarına

şafağa gülsün

altının altıya
kur yaptığı an
yıllar eski anıları
süpürdüğünde

her uğrayışında

dosta sunuşu gülü
alı kokmaz elinde
bal teknesi gönülü
balı akmaz dilinde

uysa hemi zamana

dışa gitmek istedikçe
içimi parçaladım durdum
sonrasını sorma
ne varsa evde

gülebilmesi için yüzümün

tutma elimden
kan kokmasın elleri
gönül telimden
an çökmesin yelleri
kokar kokmaz gülleri

ceylan çöle salınmış
olabilmek istersen
ilkyazlarda kalınmış
dolabilmek istersen

saçında sakla okşa

ne vaz geçtin
ne erken geldin
umudun kalsın
istersen kal
istediğini al