Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

uçuklamış ucunda odu
dil yarası dokunmuş
gönülden okunmuş
köşede kalmış udu

özleminde umudu

saygısızlık etmesin
anlasa dost yazına
öte yana gitmesin
hakkı geçer nazına

ayırmadan birinde

sayılacaksa sayın mor bir gece odağı
iki hayat kaçağın filizlenmiş budağı
karanlığında ayın sevi akmış dudağı
sevi damlar saçağın utanılası çağın
yarı gülüş saçağın yarı gülüşe çağın

savrulan bir sandalın
içinde baygın kadın
kıpırdamaz bir dalın
gölgesinden yıkadın

okyanuslardan gelir

yaz dizelerde
bensizliğim elinden
boşa üzülme
saçlarının telinden

şafağın ucu

ne anılar ne kuşlar
ne anılarda kuş
ne kuşlarda anı
terk edip vatanı uçtu gitti

kırık dökük kalanlar

dokunuşunda bir hoşluğa dolar içim
yontulmamış dizelerin saçılır önüme
dağarcığım ağzına dek dolu sözcüğe
suskunluğum yollarda düşer sessiz

çağrılmadık konuğumda dışarıdadır

gül kırmızısı dondu
gözlerin ateşinde
sözcükler serptim güne
şiir şiir ayrıştırmak
dileğimdi

savurunca fırtına
düşürünce yollara
kavurunca sırtına
taşırınca kollara

gurbeti unutmadan

yoz çığlığını
yalanlarına örtüp
kor ateşlerden
gece çıkar kopardın

gecikmiş külü