Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tinsiz gezdiği canla
bedeni tutsak anla
karanlık bir zindanı
tutunacaksa kanla

yitirildiğinden zor

savruldum hani
nereden nereye düş
yazısı da yok
söze yansımış dünü

bilenler gitmiş

karanlık çürür
kelebeğin içinde
gece kösükten
uyan sayrılığından

gözüme girme

karanlık gecede
kalmak zor mu zor
katran karasında kâbusları
karanlığı gün doğuranlar
karartıyor tenimi

umudu kurşunlandı
karanlık içindedir
acımasızlığındı
karanlık içindedir

dolunay sorulmuyor

kutup yıldızı
yol mu gösterecekti
sol yanım ağrır
dirilecekti geçin

kış ortasında

gören gözüne sağlık
baklava hoş pastacım
gönlüne sunar bağlık
mektupla koş postacım

özlemlerimde dindi

karanlık perdesini sıyırırken
sayısız tohum düşer toprağa
gün ağarırken
çiğ düşmüş güllere

gülmeli gözünün içi

içime tut ışığı artık dinlensin
takılıp kalan sorular
yerimi yurdumu göstersin ışığım
nereliyim
yanına ilişeyim

saçların lüle lüle
dalgalı kara kızım
ucundan güle güle
dengeli kara kızım

yıllar yıla eklendi