Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne lale ne çiğdemsin
gülümsün biriciğim
ne even ne çıdamsın
gülümsün biriciğim

yürek teli ezgisi

içimde volkan patlar
özlemler lavlaşır çıkar
yollar yangın yeri
kanlı bir savaşın ardı

sen yoksun

gülün bahçesinde gülce gülüşür
dalından bülbülü düşüp kalınca
yastık külçesinde başın bölüşür
lalenden sümbülü coşup salınca

açmaz mı sanırsın acı poyrazda

gülünce gözlerimde
aydınlanır ışığın
yel geçen günlerimde
ay dinlenir ay yığın

mavilere yüreği

gülünce tenin
gözlerinde yaş gelir
sürür kötenin
özlerinden taş gelir

kökenindedir

karası yoktu tasımın
çizgim aldı gözü kara
düşüm mor teni ak
dudağı pembeli
saçları kestane
alkımlarında sevdiğim

şeyda bülbülün öter
gülgülünün içinde
seydasındadır tüter
gülgülünün içinde

gülün açmış bağında

kuytusundayım
onca kalabalığın
yalnızlığıma

yalnızlığıma
dökülseydim dalında

haber vermeden
çekip gitmelerdesin
murat almadan
dolduğun günlerdesin

geleceğe umut

bana ne alemin aşkından
diyenler dönüştü şimdilik
güller konduruyor
güller saçılırken

burnundan kıl aldırmıyordu