Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gölgesi ışık
düşünce üç boyuta
yerli yerinde

canlı cıvıldayan renk
gönlüne göre ahenk

her gecede olduğu gibi
şiiristanda geziyorum
yaşam her ocakta tüterken
hüzünlenenler buruk
umut sepilenmiş tek tük

sızılıyor sol yanın
acı tatlı düşünde
inadın yanı canın
incisin gülüşünde
sen
güne

bir sıcaklığa
yaslasaydım başımı
divane eyler
türkü alıp götürür

küçük adımla

ters yüz sevgiler dindi
fark edilinceye dek
can yüreğine bindi
fark edilinceye dek

dışı güler iç ağlar

tanıyanların azaldığı yerde
yaşamışsın fark edilmezsin
hani yanların sızladığı derde
yaşar mısın fark edilmezsin

mutluluğun tersine döndüğünde

sevda dediğin
yürek türküsü söyle
avucun içi
umuduna terlemiş
fazladan içerlemiş

solgun gülün başında
düşen ayak altında
ezgiler ciğer yakar
taze toprak taşında
düş gölgesi serinliğinde
yalnızım yine içim kıyılır bilsen

konuştukça dil
fırın küreği gibi
büyümez ki hiç

konuştukça gül
kokusunu dökmez mi

seni sevmek dileğim
yalansız olsun cana
yar kanatsız meleğim
dolansız olsun ana

sıcacık kollarında