Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çekilmez oluşu yaşamın
sarınca belleğime
an gelir dalar giderim
uyur gezerim

ne burda ne başka yerde

ne çabuk geçerdi yaz
kelebekleşip erken
sevdaya döktü ayaz
çok dondurucu derken

ilk yazılmıştı name

hangi süremde
doğduğumu anama
sorunca hemen
ne bileyim ben oğul

baban bilirdi

ateş yanışın izle
patlıcanı közle
çatırdarken özle
yanmadan ne bilirsin

candan çırpınan güle

özlediğimdin
ay gecede tutuştu
sessizliğine
sımsıkı sarıldığım

gözlediğimdin

kopmuş yapraklar
kuytuluklarda
yel kürümüş
ne çabuk güz gelmiş

herkes burnunun dikinde

ne demeliyim sana
çözülmeli soğrulup
önceden sonrasına
yüzülmeli yoğrulup

arınıp yeni baştan

gün acıya mı boyandı
ne de çabuk çekip gitti
varlığına özlem doldurup
ne de çabuk çekip gitti

ay buluta erkenden düştü

bulut sevilendi
bereketlendi
göklerden döküyor
çise çise rahmeti

hicran olur yürek evi

dışa yansıyan
gurbetin dili söyler
içe tansiyon
bendeki deli söyler

ağıtla düşen