Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

dert ola kaderinde
ocağı yanar görse
hüznünü kederinde
sacağı sunar görse

yarayı bağlar yara

hüzne sarılmış
o gece de ağlayan
siz konuştunuz
o hece de çağlayan

ıslak yanağı

Öttürdüğü ne boru
Tanrım aklımı koru
Ertuğrul bey neylesin
Benim gibi oburu
.
Kırmızı karpuzunda

Köşeyi kapan kimdi
Karpuzu yedi şimdi
Oylama yapmayın ha
Obur hakkı dedemdi
.
Dilim olmayana ver

selam ramiz akkaya
divit bandır okkaya
ertuğrula dikkat et
cindir çarpar dakkaya

bereketli olsun da

dudağında söz
sağıra yetecek mi
kara çifte göz
seğire gidecek mi

boşa değilse

ay çıkınca yaylaya
parlağı sökül derse
dolunaydan aylaya
yenide dökül derse

girip çıkan çalında

bana bahane hazır
gelir hazır ve nazır
ölecek açlığından
midesi çeper kazır

süremin kışta bahar

ölesiye bir sarsıntı
ayanına uyamadı
nefesi neye kasıntı
oyanına duyamadı

gülüvereydi ilkinde

ölesiye sev
gülesiye de değil
usul fısılda
bal rengi gözlerine

iki damla yaş