Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

umarsızlıkla
boğuştukça boğuldum
yanlış saydığım
soğuştukça savaşlar

kör kurşunlar hep

etini yedi de
neden yuttu
çekirdeğini der
cezasın suda hapis biner

üç ay taze su içide

öğrenecek anımdasın İstanbul
benliğimle sazımdasın söyledim
görünecek yanımdasın ara bul
benliğimle yazımdasın söyledim

birkaç yıldır gelişim de görürüm

acıveren
elezer
ve de güzel bir sevdayı
acının acımasızlığında
kutsadım
fırtına öncesi durgunluk ve sessizliğinde

günün gecen yar
boşuna boşça yorma
dolunca efkar
gününe günlük derme

sevdiğin belli

içim acıyor
tükeniyor muyum
sevgisizliğinde

gözlerine bakışımda
korku sarıyor

yürekte ki fırtına
düşürür mü dağlara
düşün yükü sırtına
taşırır mı dağlara
***dokunmayın vadime
***ben yeterim kendime

yıldızları kayınca dilek tutasın gelir
güze salınır erken yaprağını düşüre
geleneklerde bağlı toprağında aşure
düşlerde geri durur sevdalara eğilir

kasaveti çökene gama sarılır dersin

ben nasıl bıraktıysam
at geç şu zıkkımında
kara yılan aktıysam
bilse kimin kiminde

tutma solduğuna ki

asma yolu yukarı
ben seni tanıyorum
ağarmış dağın karı
ben seni tanıyorum

atın gider dört nala