Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

birkaç sözcükle
ucundasın dilimin
duyamadığım
hep yinelediğimin

doyamadığım

hep yüceltince
uçtu adam göklere
yolundan ince
girince dönemece

zoruna gitmiş

uğurlamadan
sensiz geçen her anla
sende yanmadan
gülüşünde her anla

resimler geçer

unutma
bende elli beş yıl önce
sancılar içinde ananın
sonsuz armağanıyım

sevi

yüreğim sağladı
yüreğimi dağladı
yüreğime bağladı
yüreğimde yağladı
yüreğimden ağladı

hava soğudu birden
sokağıyla bir şehir
ıslanır kara yerden
sokağın koca nehir

yalana denk sözleri

her keresinedir unutulanı
gidişine zorun engelinedir
özü karalığına bir tutulanı
bitişine yorun çengelinedir

yangını içine neye aldınız

görünmez setler
barikatlar yığılık
mahalle baskısı var
yığılmış anılarda kalan

köşelerde nemli gözler görürsünüz

her rengi almış insan
neden nereden nasıl
kimi rengi gönünden
kimi gününden asıl

saçlarına bakınız

topladıkların
öfke kırıntıları
ay ışığında
yüreğimin sahrası

ıssızlığına