Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

takıldığın çevren çizgisinden çık
aç gözle bekleyen sana yar olsam
söndürecek sevda kapından açık
yürekte tekleyen dağa kar olsam

baharda allanır yaprağın yonca

adı okunmaz
günsüz kara bir hazan
masalları yok
ünsüz silik bir hüzün

okside olmuş

sevdaya saldı
kıyısında değil us
mutluluk doldu
kursağını boşalt kus

bahara muştu

sevda koşula bağlanmaz
söylediklerim bilirsin
boşu boşuna ağlanmaz
gel deyince de gelirsin

uçuyordun yüreğime

ses tellerimde
üşütme v ar çıkmıyor
kurumuş dere
çakıl taşı içinde

söyleşi sürdü

yunmuş yüreği
nisan yağmurlarında
sevgi tılsımı

sevince daldı
tepeden tırnağa dek
uğrunda olmak

dayanabilsem
nefesinde coşarım

kavurdum külü
giden yollar üstünü
savurdum çöle

ateşten soğuk
bal kaymağında dudak
oyuldu budak

en yalın hali
şimşek çaktı su aktı

pınar uyanışında
çınarı yanışında
sevgi dolusu güler
inar dayanışında

insanın telaşında