Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

elde kalana baktım
gülücüksüz cüzüne
duluğundaki aktım
kırağından düzüne

solmuş geçen yılına

özlem yerleş yüreğe
şarkı tınısından yan
buruk busen gereğe
güz anlatısından an

boğazına kördüğüm

üf deseniz uçacak
eksiğine kalmayın
bahar dalı açacak
eksiğine çalmayın

tuzak değil aleni

sevgilim kalkınca bir bak
tutuşturdun yüreğim yak
eksiğin ne başkasından
ırmaklaşıp yüreğe ak

sev gerçeği buluncaya

yediveren gülüm benim
dibinde nem eksilmesin
özümdesin ölüm benim
tende önem eksilmesin

var mıyım can varlığına

yorgunluğunda gece
duldasında yüreğim
düşümde küldü ece
sevdasında esridim

yük

ekşir başına oynar
engebesinden dinse
yoksa aşına kaynar
kan tepesinden sinse

elinde bıçak çentik

efkarıma dağ çıkar
varlığı bende olan
sıcağım seni yakar
darlığı sende alan

gördüğün düşe daldı

ortak noktasını
bulabilseydik
tadı tuzu olurdu
yaşamanın

kuş kanadındaydı

gözünün önünde sevdadanmışım
yanıyorsam eğer korkutma beni
özünün yönünde gaydadanmışım
sanıyorsam eğer korkutma beni

ateşinden tütüp külün olmadan