Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yamalı bohça
dilimin ucundadır
açılır bahça
yeşilin tacındadır

yaralı yürek

süzülen yaşlarında
geçti akşamlarım
sevda yüreğinden
düştü düşecek

başucumda

uzağında sıladır
emmi ile haladır
bunları vazgeçesin
yar başına beladır

gurbeti yakın olsa

kendini biliyorsa
güzellik diliyorsa
dahası kıyamazın
inceden diliyorsa

konuşurken tanıyın

ne yazıyor elalem
serpeneği de alem
elde dilde düşüre
yazıyor çalakalem

minarenin alemi

kar yağış üşündüğüm
ondandı düşündüğüm
odun kömür bitince
komşuma taşındığım

kar çocuğa bayramdır

mendilimin ucunda
şekerim bulucunda
mani toplamasıdır
güzelim sonucunda

mani yedi hecedir

kimi gerçeği dedi
kimisi beğenmedi
tadı yerinde balı
parmağını mı yedi

arı uçuşur daldan

salı saldım seline
şalı çaldım yeline
yarin derdine daldı
balı aldım deline

toyla taştı şöleni

düşüme girsen hani
ağlatır mıydın yani
doruğunda ulu çam
buradan malayani

hayra yorula düşün